Μνημόσυνο Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Μνημόσυνο Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Τη Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2019, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας Πατρών, τελέστηκε από την Ιερά Μητρόπολη Πατρών  σε συνεργασία με τον Σύλλογο Αρκάδων Πάτρας << Θεόδωρος Κολοκοτρώνης >>, Ιερό Μνημόσυνο επί τη συμπληρώσει 176 ετών από την προς Κύριον εκδημίαν του θρυλικού Γέρου του Μωριά, Θεοδώρου Κολοκοτρώνη.

Πλήθος πιστών κατέκλυσε τον Ιερό Ναό για να τιμήσει τη μνήμη και να εκφράσει την απεριόριστη ευγνωμοσύνη του στον Ελευθερωτή της Πατρίδας μας.

Για την προσωπικότητα, τη ζωή και την προσφορά του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στον αγώνα για την απελευθέρωση της Πατρίδας μας, μίλησε ο φιλόλογος και Πρόεδρος του Συλλόγου Αρκάδων Πάτρας << Θεόδωρος Κολοκοτρώνης>>,  Δημήτριος Κομποχόλης, ο οποίος με παλμό και πατριωτισμό αναφέρθηκε στον θρυλικό Γέρο του Μωριά. Ο ομιλητής μεταξύ των άλλων τόνισε : «… Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είναι η Ελλάδα μας. Μας ελέγχει, μας εμπνέει, μας καθοδηγεί…»

         Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος επαίνεσε με θερμά λόγια, τον κατά πάντα άξιο ομιλιτή και θύμισε προς το πολυπληθές εκκλησίασμα ότι ο Κολοκοτρώνης ήταν πιστός στον Θεό και παρακαλούσε την Παναγία μας, για να ελευθερωθεί η Ελλάδα. Μίλησε ο Σεβασμιώτατος για την Παναγία στο Χρυσοβίτσι, στην Επάνω Χρέπα, για το Βαλτέτσι, όπου ο Γέρος του Μωριά γονάτισε, προσευχήθηκε, κοινώνησε με τα παλληκάρια του, πολέμησε και νίκησε. Τέλος, αναφέρθηκε στην απολογία του , όταν τον δίκαζαν οι άδικοι δικαστές, στο Ανάπλι θυμίζοντας τα λόγια του.

 

 Ομιλία   Δημητρίου Κομποχόλη Φιλολόγου – Προέδρου  Συλλόγου Αρκάδων Πάτρας στον Μητροπολιτικό Ναό Ευαγελιστρίας στο μνημόσυνο του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη

Στις  4  Φεβρουαρίου του 1843, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών, η σημαντικότερη στρατιωτική και πολιτική φυσιογνωμία της επανάστασης του 1821, ο θρυλικός «Γέρος του Μοριά», ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Σήμερα, εμείς οι Αρκάδες της Πάτρας αλλά και όλοι οι Έλληνες, αναγνωρίζοντας τον αγώνα του για την ελευθερία της πατρίδας μας, τιμούμε τη μνήμη του και του εκφράζουμε την απεριόριστη ευγνωμοσύνη μας.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεν ήταν ένας απλός ήρωας αλλά ο πρώτος, μεταξύ των ηρώων. Ο ξεχωριστός ανάμεσα στους ξεχωριστούς. Ο μοναδικός κι από τον Θεό σταλμένος. Ο πολέμαρχος, ο υπερασπιστής των Ιερών και Οσίων της φυλής και του Γένους μας. Ο ενσαρκωτής του οράματος και ο υλοποιητής της λαχτάρας των υπόδουλων Ελλήνων για την απόκτηση της ελευθερίας τους. Το μεγάλο σύμβολο της αιώνιας δόξας της πατρίδας μας.

Ήταν γιγαντόψυχος και λεοντόκαρδος Έλληνας. Ο μυθικός καβαλάρης που εκπροσωπούσε το ηρωικό πνεύμα των Ελλήνων. Ο φορτωμένος από τις αρετές και αδυναμίες της φυλής μας που κουβαλούσε μέσα του όλους τους προγόνους μας, τις πανάρχαιες ρίζες του Ελληνισμού. Αυτός που με την ισχυρή προσωπικότητά του κατάφερε να μετατρέψει τους φοβισμένους ραγιάδες, σε ατρόμητους πολεμιστές. Ήταν ο σταυραετός, ο  αετός της κλεφτουριάς.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πίστευε στον δίκαιο αγώνα των Ελλήνων για την απελευθέρωση και την τελική επικράτησή τους, με το να στηρίζονται   στις δικές τους δυνάμεις και μόνο. Χωρίς να αναμένουν βοήθεια από άλλους λαούς.«Ό,τι είναι να κάνουμε θα το κάνουμε από μόνοι μας. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από κανένα», έλεγε. Και έδινε το μήνυμα, «Η Ελλάδα με την Ελλάδα και μόνο από την Ελλάδα».

Η παρουσία του από την πρώτη στιγμή και καθ΄όλη τη διάρκεια του αγώνα ήταν επιβλητική. Επιδρούσε καταλυτικά και συνέγειρε τα πλήθη. Γεννημένος ηγήτορας κι αποδεκτός απʼ όλους, μπορούσε εύκολα να ξεσηκώνει τον κόσμο. Μάθαινε τους Έλληνες   να πολεμούν με σύνεση, με πάθος και με στόχο πάντοτε τη νίκη, που  μετέδιδε και στους άνδρες του,  γεμίζοντάς τους θάρρος , αντοχή και  τόλμη.

Ασυμβίβαστος προς τις κακουχίες και ριψοκίνδυνος στη μάχη. Με περισσή σκέψη και  θάρρος αντιμετώπιζε και τις πιο δύσκολες καταστάσεις.

Ο συμβιβασμός για αυτόν ήταν συνώνυμος της ήττας, ενώ ήθελε πάντα να ταυτίζεται με τη νίκη και να ακολουθεί  τα μονοπάτια ή το δρόμο  που οδηγούσαν στην απελευθέρωση  της Ελλάδας.

Η στρατηγική του ιδιοφυία στην τακτική του πολέμου διαφάνηκε στις νικηφόρες μάχες των Ελλήνων κατά των Τούρκων στο Βαλτέτσι, στα Δερβενάκια, στη Γράνα, στη Δραμπάλα και στην άλωση της Τριπολιτσάς.

Ο Κολοκοτρώνης ήταν αυστηρός, σκληρός και αμείλικτος τιμωρός στους αδιάφορους και απείθαρχους αγωνιστές. Χαρακτηριστική ήταν η φράση του «Όποιο χωριό δεν ήθελε να ακολουθήσει τη φωνή της πατρίδας, τσεκούρι και φωτιά».

Η φιλοπατρία και η βαθιά θρησκευτικότητά του ήταν χαραγμένες μέσα του. Όπως ο ίδιος ομολογούσε: «Εμείς περισσότερο από τα ντουφέκια μας, με την πίστη μας στο Χριστό και την  μεγάλη αγάπη μας προς την πατρίδα ελευθερώσαμε την Ελλάδα».  Έβαζε ο Κολοκοτρώνης εγγυητή της ελευθερίας των Ελλήνων τον ίδιο το Θεό! «Ο Θεός το υπέγραψε έλεγε, και δεν παίρνει την υπογραφή του πίσω…»

Ο Κολοκοτρώνης ξεχώριζε ως πρότυπο της εθνικής ομοψυχίας και ως σύμβολο της εθνικής ενότητας.

Δεν ήταν καθόλου τυχαίο, που στην περίφημη ιστορική του ομιλία στην Πνύκα, επέλεξε να τονίσει στους μαθητές ενός Γυμνασίου της Αθήνας την αξία της ενότητας, ζητώντας τους να αποστρέφονται τη διχόνοια, εξαιτίας της οποίας τόσα πολλά υπέφερε ο ελληνικός λαός. «Η μάθησή σας να μη γίνει σκεπάρνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό της κοινότητος. Και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας καλό».

Προέτρεπε ακόμα τους νέους να διαβάζουν και να μορφώνονται για το καλό της Πατρίδας,  λέγοντάς τους:    « Εμείς ελευθερώσαμε την σκλαβωμένη Πατρίδα. Εσείς να σκλαβωθείτε στα βιβλία σας, στα γράμματα σας για να σιάξει το Έθνος, η Πατρίδα, η Χώρα…»
Ο ίδιος είχε την ευλογία από τον Θεό παρά τις πολλές   πίκρες, αδικίες και φυλακίσεις που υπέστη, να δει  την Ελλάδα  ελεύθερη και να χαρεί τη λευτεριά της. Γέροντα πια, τον συνάντησε ο χάρος και κονταροχτυπήθηκε ανελέητα μαζί του. Λίγες στιγμές πριν να αφήσει για πάντα τον γήινο τούτο κόσμο, συνήλθε από το κώμα που είχε πέσει. Άνοιξε τα μάτια του και σαν είδε τριγύρω του τα παιδιά του κι όλο το συγγενολόι του και πολλούς παλιούς συντρόφους του, χαμογέλασε και πρόφτασε να πει τις τελευταίες λέξεις του στο παιδί του, τον Γενναίο : <<Γενναίε , σου αφήνω τόσους φίλους, όσα και τα φύλλα στα κλαδιά και φρόντισε να τους φυλάξεις>>. Ύστερα άφησε την τελευταία του πνοή.

Ο Γέρος του Μοριά δεν υπήρξεν άτομον. Υπήρξεν ιδέα … Ο Κολοκοτρώνης ήταν και είναι η Ελλάδα. Ήταν και εξακολουθεί να είναι ο πιστός, ο ακατάβλητος, ο φλογερός οραματιστής του ονείρου, το οποίον εσφυρηλάτησε με την θερμήν πνοήν του σε ζωντανή πραγματικότητα.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στέκεται πάντα όρθιος στο ψηλό βάθρο των ηρώων της ιστορίας στο οποίο τον οδήγησαν οι πράξεις του, πάντα ζωντανός και επίκαιρος, για να μας ελέγχει, να μας κρίνει, να μας εμπνέει και να μας καθοδηγεί. Στέκεται ως ήρωας που ενέπνευσε και συνεχίζει να εμπνέει με τα κατορθώματά του, αλλά και με τον χαρακτήρα του. Δε γίνεται παρά να κρατήσουμε ζωντανή στη μνήμη μας την αγάπη για την Πατρίδα και την επαναστατικότητά του, ειδικά σε μέρες δυσοίωνες και σκοτεινές,  όπως είναι αυτές που βιώνουμε.

Αιωνία του η μνήμη!

Δημήτριος Κομποχόλης

Φιλόλογος – Πρόεδρος Συλλόγου Αρκάδων Πάτρας « Θ. Κολοκοτρώνης»

Παρακάτω ακολουθεί φωτογραφικό υλικό

[modula id="592"]

Τη Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2019, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας Πατρών, τελέστηκε από την Ιερά Μητρόπολη Πατρών  σε συνεργασία με τον Σύλλογο Αρκάδων Πάτρας << Θεόδωρος Κολοκοτρώνης >>, Ιερό Μνημόσυνο επί τη συμπληρώσει 176 ετών από την προς Κύριον εκδημίαν του θρυλικού Γέρου του Μωριά, Θεοδώρου Κολοκοτρώνη.

Πλήθος πιστών κατέκλυσε τον Ιερό Ναό για να τιμήσει τη μνήμη και να εκφράσει την απεριόριστη ευγνωμοσύνη του στον Ελευθερωτή της Πατρίδας μας.

Για την προσωπικότητα, τη ζωή και την προσφορά του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στον αγώνα για την απελευθέρωση της Πατρίδας μας, μίλησε ο φιλόλογος και Πρόεδρος του Συλλόγου Αρκάδων Πάτρας << Θεόδωρος Κολοκοτρώνης>>,  Δημήτριος Κομποχόλης, ο οποίος με παλμό και πατριωτισμό αναφέρθηκε στον θρυλικό Γέρο του Μωριά. Ο ομιλητής μεταξύ των άλλων τόνισε : «… Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είναι η Ελλάδα μας. Μας ελέγχει, μας εμπνέει, μας καθοδηγεί…»

         Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος επαίνεσε με θερμά λόγια, τον κατά πάντα άξιο ομιλιτή και θύμισε προς το πολυπληθές εκκλησίασμα ότι ο Κολοκοτρώνης ήταν πιστός στον Θεό και παρακαλούσε την Παναγία μας, για να ελευθερωθεί η Ελλάδα. Μίλησε ο Σεβασμιώτατος για την Παναγία στο Χρυσοβίτσι, στην Επάνω Χρέπα, για το Βαλτέτσι, όπου ο Γέρος του Μωριά γονάτισε, προσευχήθηκε, κοινώνησε με τα παλληκάρια του, πολέμησε και νίκησε. Τέλος, αναφέρθηκε στην απολογία του , όταν τον δίκαζαν οι άδικοι δικαστές, στο Ανάπλι θυμίζοντας τα λόγια του.

 

 Ομιλία   Δημητρίου Κομποχόλη Φιλολόγου – Προέδρου  Συλλόγου Αρκάδων Πάτρας στον Μητροπολιτικό Ναό Ευαγελιστρίας στο μνημόσυνο του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη

Στις  4  Φεβρουαρίου του 1843, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών, η σημαντικότερη στρατιωτική και πολιτική φυσιογνωμία της επανάστασης του 1821, ο θρυλικός «Γέρος του Μοριά», ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Σήμερα, εμείς οι Αρκάδες της Πάτρας αλλά και όλοι οι Έλληνες, αναγνωρίζοντας τον αγώνα του για την ελευθερία της πατρίδας μας, τιμούμε τη μνήμη του και του εκφράζουμε την απεριόριστη ευγνωμοσύνη μας.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεν ήταν ένας απλός ήρωας αλλά ο πρώτος, μεταξύ των ηρώων. Ο ξεχωριστός ανάμεσα στους ξεχωριστούς. Ο μοναδικός κι από τον Θεό σταλμένος. Ο πολέμαρχος, ο υπερασπιστής των Ιερών και Οσίων της φυλής και του Γένους μας. Ο ενσαρκωτής του οράματος και ο υλοποιητής της λαχτάρας των υπόδουλων Ελλήνων για την απόκτηση της ελευθερίας τους. Το μεγάλο σύμβολο της αιώνιας δόξας της πατρίδας μας.

Ήταν γιγαντόψυχος και λεοντόκαρδος Έλληνας. Ο μυθικός καβαλάρης που εκπροσωπούσε το ηρωικό πνεύμα των Ελλήνων. Ο φορτωμένος από τις αρετές και αδυναμίες της φυλής μας που κουβαλούσε μέσα του όλους τους προγόνους μας, τις πανάρχαιες ρίζες του Ελληνισμού. Αυτός που με την ισχυρή προσωπικότητά του κατάφερε να μετατρέψει τους φοβισμένους ραγιάδες, σε ατρόμητους πολεμιστές. Ήταν ο σταυραετός, ο  αετός της κλεφτουριάς.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πίστευε στον δίκαιο αγώνα των Ελλήνων για την απελευθέρωση και την τελική επικράτησή τους, με το να στηρίζονται   στις δικές τους δυνάμεις και μόνο. Χωρίς να αναμένουν βοήθεια από άλλους λαούς.«Ό,τι είναι να κάνουμε θα το κάνουμε από μόνοι μας. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από κανένα», έλεγε. Και έδινε το μήνυμα, «Η Ελλάδα με την Ελλάδα και μόνο από την Ελλάδα».

Η παρουσία του από την πρώτη στιγμή και καθ΄όλη τη διάρκεια του αγώνα ήταν επιβλητική. Επιδρούσε καταλυτικά και συνέγειρε τα πλήθη. Γεννημένος ηγήτορας κι αποδεκτός απʼ όλους, μπορούσε εύκολα να ξεσηκώνει τον κόσμο. Μάθαινε τους Έλληνες   να πολεμούν με σύνεση, με πάθος και με στόχο πάντοτε τη νίκη, που  μετέδιδε και στους άνδρες του,  γεμίζοντάς τους θάρρος , αντοχή και  τόλμη.

Ασυμβίβαστος προς τις κακουχίες και ριψοκίνδυνος στη μάχη. Με περισσή σκέψη και  θάρρος αντιμετώπιζε και τις πιο δύσκολες καταστάσεις.

Ο συμβιβασμός για αυτόν ήταν συνώνυμος της ήττας, ενώ ήθελε πάντα να ταυτίζεται με τη νίκη και να ακολουθεί  τα μονοπάτια ή το δρόμο  που οδηγούσαν στην απελευθέρωση  της Ελλάδας.

Η στρατηγική του ιδιοφυία στην τακτική του πολέμου διαφάνηκε στις νικηφόρες μάχες των Ελλήνων κατά των Τούρκων στο Βαλτέτσι, στα Δερβενάκια, στη Γράνα, στη Δραμπάλα και στην άλωση της Τριπολιτσάς.

Ο Κολοκοτρώνης ήταν αυστηρός, σκληρός και αμείλικτος τιμωρός στους αδιάφορους και απείθαρχους αγωνιστές. Χαρακτηριστική ήταν η φράση του «Όποιο χωριό δεν ήθελε να ακολουθήσει τη φωνή της πατρίδας, τσεκούρι και φωτιά».

Η φιλοπατρία και η βαθιά θρησκευτικότητά του ήταν χαραγμένες μέσα του. Όπως ο ίδιος ομολογούσε: «Εμείς περισσότερο από τα ντουφέκια μας, με την πίστη μας στο Χριστό και την  μεγάλη αγάπη μας προς την πατρίδα ελευθερώσαμε την Ελλάδα».  Έβαζε ο Κολοκοτρώνης εγγυητή της ελευθερίας των Ελλήνων τον ίδιο το Θεό! «Ο Θεός το υπέγραψε έλεγε, και δεν παίρνει την υπογραφή του πίσω…»

Ο Κολοκοτρώνης ξεχώριζε ως πρότυπο της εθνικής ομοψυχίας και ως σύμβολο της εθνικής ενότητας.

Δεν ήταν καθόλου τυχαίο, που στην περίφημη ιστορική του ομιλία στην Πνύκα, επέλεξε να τονίσει στους μαθητές ενός Γυμνασίου της Αθήνας την αξία της ενότητας, ζητώντας τους να αποστρέφονται τη διχόνοια, εξαιτίας της οποίας τόσα πολλά υπέφερε ο ελληνικός λαός. «Η μάθησή σας να μη γίνει σκεπάρνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό της κοινότητος. Και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας καλό».

Προέτρεπε ακόμα τους νέους να διαβάζουν και να μορφώνονται για το καλό της Πατρίδας,  λέγοντάς τους:    « Εμείς ελευθερώσαμε την σκλαβωμένη Πατρίδα. Εσείς να σκλαβωθείτε στα βιβλία σας, στα γράμματα σας για να σιάξει το Έθνος, η Πατρίδα, η Χώρα…»
Ο ίδιος είχε την ευλογία από τον Θεό παρά τις πολλές   πίκρες, αδικίες και φυλακίσεις που υπέστη, να δει  την Ελλάδα  ελεύθερη και να χαρεί τη λευτεριά της. Γέροντα πια, τον συνάντησε ο χάρος και κονταροχτυπήθηκε ανελέητα μαζί του. Λίγες στιγμές πριν να αφήσει για πάντα τον γήινο τούτο κόσμο, συνήλθε από το κώμα που είχε πέσει. Άνοιξε τα μάτια του και σαν είδε τριγύρω του τα παιδιά του κι όλο το συγγενολόι του και πολλούς παλιούς συντρόφους του, χαμογέλασε και πρόφτασε να πει τις τελευταίες λέξεις του στο παιδί του, τον Γενναίο : <<Γενναίε , σου αφήνω τόσους φίλους, όσα και τα φύλλα στα κλαδιά και φρόντισε να τους φυλάξεις>>. Ύστερα άφησε την τελευταία του πνοή.

Ο Γέρος του Μοριά δεν υπήρξεν άτομον. Υπήρξεν ιδέα … Ο Κολοκοτρώνης ήταν και είναι η Ελλάδα. Ήταν και εξακολουθεί να είναι ο πιστός, ο ακατάβλητος, ο φλογερός οραματιστής του ονείρου, το οποίον εσφυρηλάτησε με την θερμήν πνοήν του σε ζωντανή πραγματικότητα.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στέκεται πάντα όρθιος στο ψηλό βάθρο των ηρώων της ιστορίας στο οποίο τον οδήγησαν οι πράξεις του, πάντα ζωντανός και επίκαιρος, για να μας ελέγχει, να μας κρίνει, να μας εμπνέει και να μας καθοδηγεί. Στέκεται ως ήρωας που ενέπνευσε και συνεχίζει να εμπνέει με τα κατορθώματά του, αλλά και με τον χαρακτήρα του. Δε γίνεται παρά να κρατήσουμε ζωντανή στη μνήμη μας την αγάπη για την Πατρίδα και την επαναστατικότητά του, ειδικά σε μέρες δυσοίωνες και σκοτεινές,  όπως είναι αυτές που βιώνουμε.

Αιωνία του η μνήμη!

Δημήτριος Κομποχόλης

Φιλόλογος – Πρόεδρος Συλλόγου Αρκάδων Πάτρας « Θ. Κολοκοτρώνης»

[modula id="592"]
Close Menu